5 jaar Cinqo

 

Op 1 oktober 2008 richtten Jean-Paul Mau-Asam en ik Cinqo op. Een paar dagen daarvoor was de Amerikaanse bank Lehman Brothers gevallen. Het faillissement van de bank had een wereldwijde financiële crisis tot gevolg die leidde tot de langdurige economische recessie waar we vandaag de dag nog mee te maken hebben. Veel vrienden en bekenden stelden ons de afgelopen jaren dan ook dezelfde vraag: was het wel zo’n goed idee om juist op dat moment een eigen bedrijf te beginnen?

Ja, zeiden wij steeds. Juist toen.

We bevinden ons namelijk niet in een gewone recessie maar in een overgangsfase. Noem het transitie. Van een groei-economie naar een balans-economie. Van schuld naar waarde. Van welvaart naar welzijn. Sommigen vinden deze verandering eng. Wij houden ervan en doen er graag aan mee.

In de jaren 80 van de vorige eeuw verloren mensen in Nederland als gevolg van opeenvolgende crises het vertrouwen in de overheid als sturende economische factor. Het icoon van die tijd was de yup, de hebzuchtige individualist die gretig gebruik maakte van kansen die de markt hem bood. In de jaren na 2008 verloren we echter het vertrouwen in de vrije markt en daarbij behorende instituten. De focus op het individu had ons ver gebracht, maar was contraproductief geworden. Een mens die zich alleen richt op eigenbelang dient dit eigenbelang uiteindelijk niet – en daarmee ook niet het collectieve belang. Het individuele streven naar meer levert collectief minder op. Er was een wereld ontstaan die werd aangedreven door het creëren van behoeften om te kunnen produceren, in plaats van het produceren op basis van behoeften. Een wereld van kunstmatige schaarste, controle en efficiëntie, wat leidde tot wantrouwen, passiviteit en afstomping.

Volgens de Maya’s markeerde 21 december 2012 het einde van een cyclus, en daarmee het begin van een nieuwe periode. En dat hebben we gezien. Bestaande systemen wankelen, niet alleen economische. Ook politiek, sociaal-cultureel, ecologisch en technologisch zien we dezelfde ontwikkelingen. Kijk naar de zorg, woningbouw, onderwijs, energie: de manier waarop we zaken hebben aangepakt werkt niet langer. Banken, pensioenfondsen, landen en unies: ze zijn allemaal gestruikeld.

Het systeem deugt dus niet meer, daar zijn we het inmiddels allemaal over eens. We nemen afstand van onbeperkte en vooral doelloze groei en krimp. We doen echter geen stap terug, maar een stap opzij.

Mensen keren zich af van systemen waarin zij zich gevangen voelen. Oude systemen worden opzijgeduwd. De controle verschuift van top-down naar bottom-up. Leegstaande kantoorpanden worden stadskassen. Wijken die bestemd waren voor de sloop worden omgebouwd tot creatieve hubs. Zelfstandige professionals verzekeren zich in coöperatieve inspanningen op basis van onderling vertrouwen. Wie niet meewil in het onderwijs, volgt individuele lessen. Wie op reis niet in een onpersoonlijk hotel wil slapen, zoekt een door particulieren verhuurde woning. Mensen ontplooien zelf activiteiten in hun vrije tijd en halen daar voldoening uit in plaats van te kiezen voor passieve vormen van entertainment. Ze kopen minder en ruilen meer. Ze betalen steeds vaker met virtueel geld en regionale munten.

Daarnaast verandert de manier waarop we werken. In plaats van mensen te dwingen om binnen een beperkend systeem te werken, vragen we ze aandacht te schenken aan uitdagingen binnen hun persoonlijke werkomgeving. We leggen verbindingen om er samen beter van te worden. We denken minder vanuit concurrentie en meer vanuit samenwerking. Dit is niet meer de tijd van de yup, maar van de sociale netwerker. De tijd waarin verbindingen centraal staan. Als reactie op de ontspoorde instituten gaan we op zoek naar een veel kleinere schaal om een behoefte in te vullen. We kijken naar de eigen straat, de eigen buurt, het eigen netwerk. Dit is onze ‘circle of trust’ waarin we overzicht en vertrouwen hebben. We werken met specialisten op basis van samenwerking en vertrouwen, omdat we gezamenlijk de complexe uitdagingen van de wereld om ons heen beter kunnen vatten.

Binnen deze cirkels van vertrouwen komen specialistische expertise en gedeelde passie samen. Het vertrouwen dat het werken op kleine schaal oplevert, zorgt ervoor dat vrij geëxperimenteerd kan worden. We gaan weer samen spelen en leren: vernieuwing komt tot stand in een jamsessie met gelijkgestemden.

Het gaat niet langer om het maximaliseren van winst. Het gaat om het maximaliseren van onze positieve bijdragen en het minimaliseren van de negatieve neveneffecten. Duurzaamheid is geen trend meer maar een structurele realiteit. We denken minder lineair, minder competitief, en meer cyclisch en holistisch.

Wij als Cinqo denken net zo.

Zijn we idealisten? Naïeve optimisten? Ik denk het niet. We zijn gewoon ondernemers. Ondernemers die ervan houden om te dromen, doen en delen.

Wij werken met andere ondernemers die hun bedrijfsbelang koppelen aan maatschappelijke waarden. Die zich minder richten op de kwartaalcijfers, en meer op het langetermijnbeleid. Wij werken met pioniers en avonturiers in hun zoektocht naar innovatieve, waardevolle alternatieven voor het ‘mega-denken’. Mensen met een aandachtige doe-het-zelf mentaliteit, zogezegd. We werken met mensen en organisaties die overbodige controle uit handen geven om hun eigen aandacht te kunnen richten. Want wat aandacht krijgt, kan opbloeien en groeien.

Wij helpen je er graag bij.

Joeri Oltheten

1 Comment on “5 jaar Cinqo

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *